31

augustus

enkelband

VAC flash

Tijdens een nieuwsarme periode worden door het algemene nieuws her  en der fait divers gesprokkeld. Landbouw is een nimmer opdrogende nieuwsbron, we kennen geen vakantie, en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt.

Het ILVO verspreide een persbericht over het Horizon 2020 onderzoeksproject Internet of Food and Farm 2020 (IoF2020, www.iof2020.eu) dat de grootschalige toepassing van ‘internet of things’ (IoT) beoogt om de competitiviteit en duurzaamheid van de landbouw en voedingssector binnen Europa te verhogen.

In het oog sprong de GPS bepaling van melkkoeien. Ook in de melkveesector worden IoT-technologieën ingezet die een 24/7-positiebepaling van het dier, zowel binnen als buiten, mogelijk maken en die kunnen bijdragen tot een betrouwbare registratie van weidegang. In de ‘Monitor voor weidegang’ wordt een gps-tracker rond de hals van de koe gebonden. Wanneer de koe op de weide staat wordt het sensorsignaal opgevangen door het SigFox-netwerk en worden de locatiedata opgeslagen in de cloud. Staat de koe op stal, dan zal via een ingebouwd Bluetooth-signaal in de tracker een lokaal signaal worden opgevangen. Via gebruiksvriendelijke software kan op elk moment van de dag de koe gelokaliseerd worden in duidelijk geïdentificeerde gebieden op een plattegrond. Hierdoor komen er voor de melkveehouder en bij uitbreiding de zuivelindustrie en de autoriteiten betrouwbaar geregistreerde data van weidegang beschikbaar. Dat betekent dat de consumenten zeker kunnen zijn dat hun aangekochte weidemelk echt afkomstig is van grazende koeien. Zekerheid geeft het ook aan de bevoegde instanties die beweiding opvolgen in het kader van ammoniakreducerende maatregelen. Voor de melkveehouder biedt dit systeem niet alleen tijdswinst en administratieve vereenvoudiging, maar hij kan heel eenvoudig het graslandmanagement van zijn melkveebedrijf opvolgen. Door koppeling van de locatie en de afgelegde weg van de koe met productie, lactatiestadium en pariteit kunnen deze data bovendien bijdragen tot detectie van problemen op het melkveebedrijf. Tevens kan de sensor snel ingezet worden in andere sectoren van de veeteelt door een heel simpele installatie en de lange autonomie. Tot hier uittreksels van het persbericht.

We hebben er onze bedenkingen bij. Laat het duidelijk zijn, wij zijn niet tegen digitalisering en informatisering zolang deze ten dienste staat voor de gebruiker en een meerwaarde betekent voor de agrarische ondernemer.

Het systeem geeft de consument meer zekerheid dat de weidemelk echt afkomstig is van grazende koeien. Deze zin impliceert dat de melkveehouder de onbetrouwbare partner is in het verhaal.

Er wordt niets geschreven over de melkstroom hoeve-af.

We verwijzen naar onze VAC-Flash nr. 3 van 3 februari 2017 waar we de hilarisch lage extra vergoeding van weidemelk aanklagen die 10x lager is dan de Nederlandse.

Onder het mom van administratieve vereenvoudiging kunnen de verzamelde data gebruik worden door de bevoegde instanties, lees controle FAVV, mestbank en departement landbouw en visserij, om de veehouder elektronisch te controleren.

We verwijzen naar het SALV-advies van 27 juni 2014 over de handhaving van het landbouw- en visserij beleid waarin wordt opgeroepen om werk te maken van een sluitende en duidelijke  beroepsprocedure bij overtredingen en de toepassing van het “non bis in idem”-beginsel (men kan slechts eenmaal gestraft worden voor hetzelfde vergrijp).

Zolang de rechten van de landbouwer niet worden gevrijwaard staan we zeer afkering tegen sluipende digitale controle en dito sanctionering.

We moeten geen enkelband hebben.

Agrarische ondernemers moeten vrij kunnen ondernemen.