30

augustus

DE (IN)CONSEQUENTE CONSUMENT

VAC flash

Onder druk van de publieke opinie, heeft de politiek, de legkippenhouders verplicht te investeren in meer dierenwelzijn. De zo verguisde legbatterijen werden vervangen door “diervriendelijke” toepassingen. Iedereen aan het scharrelei, zo lijkt het. De kip op het doosje, scharrelend in de zon en het groene gras, kijkt de consument tevreden toe wanneer deze kiest voor het scharrelei, of ei van kippen met buitenloop. De ziel van de consument is gezuiverd.

Waar de consument nauwelijks weet van heeft, is de zware investeringskost die gepaard gaat met de uitvoering van de diervriendelijke maatregelen. De hoge investeringskost en hoge voederprijzen gecombineerd met een ineenstuiking van de markt is de ideale mix die leidt tot de huidige eiercrisis. Voor Europa is het overaanbod schuld aan de eiercrisis. Deels is dit zo. Het overaanbod is gedeeltelijk het gevolg van een beperkte overcapaciteit. De overcapaciteit is het gevolg van de economische wetmatigheid die zegt dat investeringen over een groter aantal eenheden dienen afgeschreven te worden.

De regelgeving binnen de Europese Unie zet de Europese eierhandel klem. Waar in Europa flink is geïnvesteerd in scharrelstallen in plaats van in legbatterijen, lijken vrijhandelsakkoorden met andere landen voor flinke concurrentie te zorgen. De EU heeft diverse vrijhandelsakkoorden gesloten met onder meer de Verenigde Staten, India en het Zuid-Amerikaanse Mercosur. Door deze akkoorden wordt de weg vrijgemaakt voor goedkopere eierhandel via eieren uit legbatterijen of via kooi-eieren. Het feit dat er in de EU een verbod is op de productie van legbatterij-eieren, zou ook moeten betekenen dat er een importverbod geldt. Dit is niet het geval, waardoor de deur openstaat voor legbatterij-eieren buiten de EU.

Nederland koopt ongeveer 10% van zijn eieren voor thuisgebruik. Circa 25% gaat door de koekjes, brood, de mayonaise en andere sauzen; zo’n 65% wordt geëxporteerd, met name naar oosterbuur Duitsland. Potentieel 10% van de Nederlandse eieren worden/kunnen met een sentimentele link geconsumeerd worden door de consument, slechts 10 %. Al de rest wordt verwerkt in afgeleide producten of geëxporteerd. Heeft U reeds een mayonaise gevonden op basis van scharreleieren of eieren van kippen met uitloop? Neen, dus, het sentiment eindigt met een zandkoekje, een pistolet of een lepel mayonaise.

Geen enkele consument waagt het te achterhalen of de mosselsaus geprepareerd is van scharreleieren. Zonder scrupules dept hij de mossel in een saus van legbatterij-eieren. Weg sentiment. Europa verbiedt de eigen productie van legbatterij-eieren, maar voert ze wel massaal in. De consument meent zijn ziel vrij te kopen met scharreleieren en ‘vergeet’ de diervriendelijkheid bij het eten van allerhande geprepareerde producten.

Inconsequent.